Ruralistyka pochodzi od słowa rura lis czyli wiejskość. Jest to projektowanie krajobrazu zewnętrznego, otwartego. Urbanistyka to budowle a wszystko poza nią to ruralistyka. To projekty przestrzeni obok budynków, otwarte tereny zielone przeznaczone na wypoczynek, przedmieścia. U nas w kraju aż 80% to tereny otwarte, które także wymagają zajęcia się nimi aby żył nam się lepiej i abyśmy mieli gdzie wypocząć po pracy czy iść na spacer z dziećmi. Nie jest to typowa zabudowa miejska a raczej jej obrzeża.
Architektura krajobrazu to nauka zajmująca się kształtowaniem przestrzeni życiowej człowieka w oparciu o szatę roślinną, szczegółów elementów wodnych oraz architektonicznych. Bierzemy tu pod uwagę ukształtowanie naturalne terenu jego rzeźbę, roślinność tam występującą, klimat, kulturę, region raz miejsce ale także mając cały czas na uwadze potrzeby społeczne człowieka. Sztuką jest tak wkomponować budynek w krajobraz aby nie zniszczyć całej szaty roślinnej znajdującej się na jego terenie. Tęsknimy za naturą siedząc w pracy po 8 czy 12 godzin dziennie. Chcemy wrócić do domu przytulnego i do środowiska, które jest bardzo naturalne i mało przekształcone przez człowieka, aby móc dobrze odpocząć i nabrać sił na następny dzień. Wyjeżdżając na wakacje część z nas szuka przytulnego, cichego miejsca na wsi lub w gospodarstwach agroturystycznych, które rosną jak grzyby po deszczu. Wracamy do korzeni, lubimy spędzać wolny czas w gronie rodzinnym na łonie natury i dlatego architektek ci krajobrazu dbają o to by środowisko było jak najmniej zmienione, nienaruszone, jak najmniej ingerują w naturę, która jest piękna sama w sobie.
Architektura krajobrazu kojarzy nam się z ogrodnictwem. Jakiś czas temu profesja ogrodnika miała na celu upiększanie terenów zieleni, ale jeszcze wtedy nie zapisywano tego graficznie jak teraz. Ogrodnik sam patrząc na zieleń wiedział gdzie co i jak przyciąć, wyciąć, przesadzić, zasiać aby było nam błogo w otoczeniu pięknych roślin. Początki ogrodnictwa sięgają czasów starożytnych. Wtedy to tworzono piękne ogrody gdzie cała świta pałacowa czy zamkowa odpoczywała i relaksowała się.
Definicja achitektury
Na przestrzeni wieków sama definicja architektury zmieniała się i podporządkowywała naszemu życiu. Samo słowo pochodzi od greckiego archtekton czyli budowniczy. Według Witruwiusza to zachowanie trzech zasad piękna, trwałości i użyteczności. Natomiast według Le Corbusiera podstawowymi formami są stożek, sześcian, prostopadłościan , kula i walec, które są pięknymi kształtami. Egon Eiermann twierdził, że architektura to tylko uwarunkowania ekonomiczne, funkcjonalne oraz konstrukcyjne i nie mają one nic wspólnego ze sztuką. A znów według neomodernistów to rzecz mało użyteczna a staje się użyteczną gdy przekroczymy pewną barierę banalnej użyteczności.
Dyscypliny, z których korzysta wspomniana wyżej architektura to planowanie przestrzenne, ruralistyka, urbanistyka, architektura krajobrazu i architektura wnętrz. Po kolei przybliżę Państwu co jest czym. Otóż planowanie przestrzenne jako element całej polityki przestrzeni dotyczy zjawisk społecznych jakimi są miasto, region oraz kraj. Do założeń planowania przestrzennego należą: ład przestrzenny, sterowanie, koordynacja, osiąganie określonego celu, rozwiązywanie problemów, łagodzenie konfliktów i wiele innych tu nie wymienionych.