Ten kierunek badań niesie z sobą dalsze możliwości poszerzenia wiedzy o budownictwie dominikańskim, ponieważ — inaczej niż to było wcześniej — wznoszenie sakralnych obiektów było wówczas integralnym składnikiem miejskiego ruchu budowlanego. Oprócz ustaleń prawidłowości w obrębie poszczególnych miast, dano na drodze badań urbanistycznych, i szerzej: nad sztuką poszczególnych ośrodków miejskich, próby pojaśnienia obrazu geografii artystycznej Polski, w oparciu o opracowania kultury poszczególnych ziem i prowincji. Miejsce budownictwa dominikańskiego nie jest w tym obrazie uściślone, choć sporadycznie wskazywano np. na odrębność klasztorów, powstałych na ziemiach Zakonu Krzyżackiego. W literaturze obcej poczyniono takie ustalenia np. dla Niemiec, gdzie Richard Krautheimer rozróżnia pewne typy budowlane w zależności od poszczególnych prowincji, lub dla Italii, gdzie Angiola Romanini wyodrębniła specyficzną odmianę lombardzką. Przebadanie polskiej prowincji dominikańskiej pod tym kątem widzenia mogło by określić miejsce jej rozwiązań budowlanych także w szerzej pojętej geografii architektury europejskiej, odnajdując zależności proweniencyjne i warsztatowe, lub próbując ewentualnie ustalić wpływy tradycji miejscowych, jak to np. dla Czech i Austrii zrobił Donin a dla obszaru dzisiejszej Szwajcarii — Gantner. Powinno to wypełnić lukę, dostrzeżoną przez Krautheimera, który napisał, że nie może we współczesnym mu stanie badań określić cech wczesnej architektury zakonów żebrzących w Polsce (a także w Czechach, Danii i Hiszpanii), choć jest pewien, iż pozostawała ona pod wpływem archaizującej architektury włoskiej.
Mimo wszystkie wymienione tu kierunki, w jakich prowadzona badania nad budownictwem dominikańskim i które w wielu przypadkach przyniosły nowe -odkrycia i ustalenia, syntetyczne sady nie uległy, jak się rzekło, zasadniczej zmianie. Wynika to zwłaszcza, jak mi się zdaje, ze wspomnianych niedostatków w badaniach szczegółowych, 'braku monografii poszczególnych obiektów, W tym. względzie sytuacja w literaturze obcej jest całkiem odmienna, powstało tam bowiem kilka opracowań omawiających wyłącznie architekturę miejską. Dostarczyły one dla tamtych obszarów szerszy przegląd klasztorów i kościołów, uzupełniony informacjami historycznymi, opisami architektury oraz licznymi przerysami planów i fotografiami, dając podstawę dla przeprowadzenia analizy porównawczej i wyciągnięcia wniosków.