Piramida Chefrena to pod względem wielkości druga piramida, która należy do kompleksu w Gizie. Jak sama nazwa wskazuje jest ona grobowcem Chefrena. Została zbudowana na podeście o wysokości dziesięciu metrów. Jest nieco bardziej stroma niż piramida Cheopsa i Mykerinosa. Powstała w pierwszej połowie XXVI wieku przed nasza erą. Jej wysokość wynosiła wówczas 143,5 metrów. Jednakże wskutek procesów niszczących i starzenia się wysokość ta zmniejszyła się i wynosi zaledwie 136 metrów. Ta monumentalna budowla została zbudowana z bloków skalnych o różnej wielkości. Na szczycie piramidy znajdują się płyty okładzinowe.
Wielka Piramida Cheopsa jest najstarszą i zarazem największą z piramid mieszczących się w okolicy miejscowości Giza w Egipcie. Stanowi ona miejsce pochówku faraona Cheopsa. Czas budowy piramidy wynosi aż dwadzieścia lat. Budowę zakończono w drugiej połowie XXVI wieku przed naszą erą. Była przez niemal cztery tysiące lat najwyższą stworzoną przez człowiek budowlą. Co ciekawe, piramida ta jest jedynym istniejącym do dziś cudem starożytnego świata. .
Piramida Mykerinosa jest najmniejszą i wysuniętą na zachód piramidą wchodzącą w skład kompleksu piramid w Gizie. Każda z krawędzi podstawy miała długość wynoszącą 108,7 metrów. Natomiast wysokość piramidy była równa około 67 metrom. Szesnaście pierwszych dolnych warstw budowli obłożono granitem. Od siedemnastego zaś, aż do samego szczytu, wykorzystano w tym celu wapień z Tura. Przypuszcza się, że piramida mogła być przebudowywana już dwa razy.
Kompleks Piramid w Gizie świadczy o tym, że cywilizacja Egipcjan stała na wysokim poziomie. Warto choć raz zwiedzić to miejsce, choćby ze względu na fakt, iż piramidy te są cudem, nie tylko starożytnym, ale i współczesnym. Zadziwiający jest bowiem fakt, że przetrwały one około cztery tysiąclecia, podczas gdy współczesne budynki czasami nie przetrwają nawet jednej dekady.
Mezopotamia, zwana też Międzyrzeczem, nazywana jest kolebką cywilizacji. Właśnie w tej krainie osiedlił się lud Sumerów, który podzielił się na kilkanaście miast-państw. Na czele każdego stał król, zatem oczywiste jest, że już wtedy rozwijała się architektura pałacowa. Należy też zaznaczyć, iż Sumerowie byli politeistami, a ich wiara znalazła odzwierciedlenie w architekturze.
Sumerowie budowali wiele świątyń, pałaców i fortyfikacji. Pałace otaczano murami obronnymi, które były podwójne i dodatkowo wzmocnione wieżami. Charakterystycznym elementem architektury sumeryjskiej są portale, w których umieszczano strażników bramy, tak zwanych lamassu. Byli to skrzydlate byki o ludzkich i brodatych twarzach. Ściany były dekorowane glazurową cegłą, która mogła być barwy czarnej, żółtej i granatowej. Posadzki były wykonywane z wapiennych płyt. Miasta sumeryjskie były budowane według prostego planu. Ulicy były do siebie prostopadłe, a wzdłuż nich wznosiły się domy i budynki gospodarcze.
Mówiąc o architekturze Sumerów należy wspomnieć o dwóch wręcz legendarnych budowlach. Pierwszą z nich jest wielokondygnacyjna piramida zwężająca się ku górze. Budowano je w centrum miasta. Mieściła się tam świątynia, siedziba władcy, a także szkoła, magazyny i skarbce. Drugą natomiast budowlą, a właściwie obiektem architektonicznym, są wiszące ogrody Semiramidy. Zostały one uznane za jeden z siedmiu cudów świata. Zaprojektował je król Babilonii Nabuchodonozor II, jako prezent dla swej małżonki. Ogrody miały powstać na dachu pałacu, który był specjalnie nawadniany. Gdy wysypano odpowiednią ilość ziemi, zaczęto sadzić krzewy, drzewa i inne rośliny, które władca sprowadził z rodzinnych stron ukochanej. Efekt był niesamowity. Nazwa ogrodów pochodzi od tego, że sprawiały wrażenie wiszących w powietrzu na tle pustynnego krajobrazu.