Architektura baroku ukształtowała się w Rzymie, a za jego głównego przedstawiciela i prekursora uważa się Michała Anioła. Pomimo tego, iż tworzył w epoce renesansu, to właśnie w jego dziełach można zauważyć stopniowe wprowadzanie elementów dynamicznych, tak popularnych dla epoki baroku. Poprzez zastosowanie wielu zabiegów artystycznych, specjalnych materiałów i żywej kolorystyki znacznie ożywił projektowane wnętrza. Dlatego też do jednych z pierwszych typowo barokowych artystów, zalicza się uczniów samego Michała Anioła, którzy po jego śmierci wspólnie ukończyli budowę, tak popularnej po dziś dzień, kopuły Bazyliki Św. Piotra. Barok opiera się i czerpie inspiracje z architektury klasycznej, jednak sposób wykonywania charakterystycznych detali znacznie różni się od wcześniejszego stylu. Barok odchodzi o harmonii i ładu, a wszelkie pojawiające się formy i elementy stara się przeciwstawiać sobie, osiągając tym samy dynamizm oraz wrażenie ruchu i niepokoju. We wnętrzach dominuje wystrój rzeźbiarski i malarski. Przedstawione rzeźby zawsze są w ruchu o wyjątkowo dramatycznych pozach, co znowu ma na celu podkreślenie dynamizmu i ekspresji epoki. Ogrom i monumentalizm budowli, podkreśla stosowanie rzędów kolumn, a dynamizm podkreślany jest dzięki stosowanym łukom. W epoce baroku architekci wielką uwagę skupiali na uwydatnienie obramowań drzwi i okien, które musiały być jak najlepiej podkreślone. Najpopularniejszym materiałem budowlanym były gipsy i wapienie z dodatkiem marmuru, które dobrze wypolerowane imitowały o wiele droższy i trudniej dostępny prawdziwy marmur. Całe dekoracje uzupełniały malowidła, które miały za zadanie zatrzeć granice między rzeczywistością, a jej wyobrażeniem tak, że rzeźby i malowidła ścienne zazwyczaj stawały się jednością, zlewając się ze sobą poprzez zastosowanie wielu artystycznych sztuczek, na przykład nad rzeźbami domalowywano niebieskie sklepienia, tak że odnosi się wrażenie, jakby rzeźba lewitowała w powietrzu. Śmiało więc można powiedzieć, że barokowi artyści, chcieli połączyć wszystkie dziedziny sztuki w jedną konkretną i spójną całość i im się to w stu procentach udało.