Architektura gotycka to styl w architekturze, który narodził się w Europie w okresie średniowiecza. Za jego stylową wizytówkę uważa się gotycką katedrę, która tworzona była z wielkim rozmachem i ze zwróceniem szczególnej uwagi na detale oraz utrzymana, tworząc tym samym ogromne i strzeliste dzieło sztuki. Jej cechą charakterystyczną było tworzenie budynków wielbiących Boga i odzwierciedlających jego boską naturę. Stąd też mówiąc o architekturze gotyku mamy na myśli głównie kościoły, gdyż w tym okresie uważano je za priorytet i stąd też budowano ich najwięcej. Poprzez zastosowanie wielu wertykalnych linii i znacznych odległości do sklepienia, chciano osiągnąć cel samoistnego patrzenia przez człowieka w górę (do nieba) i śmiało można powiedzieć, że założenia przelały się na realia. Kościoły budowano na planie bazylik i hali o wydłużonych kształtach i podłużnych prezbiteriach. Po bokach umieszczane były kaplice i różnego rodzaju obejścia. Charakterystyczne są fasady zakończone jedną, bądź dwiema wieżami oraz posadzki. Ogólnie styl gotycki charakteryzuje się ogromem i wielkim rozmachem, popularne stają się szkieletowe budowy oraz stosowanie łuków i sklepień krzyżowo-żebrowych. Na ścianach rozciągają się olbrzymie witraże, które są utrzymane w precyzyjnym, a zarazem mistrzowskim stylu. Jeśli chodzi o wystrój wnętrza, to dominują tutaj ornamenty rzeźbiarskie o tematyce zwierzęcej i roślinnej, tworzone przez najznakomitszych artystów tamtej epoki. Pomimo zwierząt i roślin, spotkać można się również z wymyślnymi wizerunkami stworów skulonych lub wyprostowanych. Rzeźby te są wyjątkowo realistyczne, a detale są wykonane bardzo starannie. Dzieje się tak ponieważ dzieła te były tworzone na chwałę Bogu. Pomimo pięknych witraży na ścianach możemy podziwiać wielobarwne freski, a najbardziej dopracowane i rozbudowane są ołtarze, oświetlane przez blado-kolorowe światło wpadające przez witraże. W stylu gotyckim były również stawiane mniej strzeliste kościoły i kaplice, które były znacznie skromniej urządzone i stawiane przy ośrodkach zakonnych. Za cechę przewodnią tychże kościołów uważano umiar i ubóstwo.